பரிமேலழகன்

நரம்புகள் திரண்டெழுந்துஇளைமைக்காதலைதோல் சுருக்கங்களில்சுருட்டி வைத்து மடக்கிசுகத்தை மட்டும் அநுபவிக்கும். உள்ளுக்குள்சொல்லிச் சொல்லி குதூகலிக்கும். தன்னையே தடவித்தடவிதடங்களை நினைவுபடுத்தும்.சுகங்களில்இதுவுமோர் வகையே.! #படம் இன்போஅம்பிகா பே.பரிமேலழகன்December 01, 2018

எல்லா மேய்ப்பர்களும்ஏசுவாகி விடுவதில்லை.எல்லா சித்தாள்கட்கும்மச்சுவீடு சொந்தமில்லை. வாழ்க்கை பூராவுமேஇல்லாத ஒன்றுக்குஏங்கியே..இருப்பதை உணர்ந்தறியாநரகல் வாழ்க்கைமனிதர்கள் நாம். நழுவ விட்டு விட்டுநரகத்துழல்வதும்நம் வாடிக்கை. #குழப்பவாதிகள். பே.பரிமேலழகன்November 30, 2018

உன்னைப்பார்க்க பார்க்கமதி குறைந்து குறைந்துஉன்னுள் என்னைஉயிரோடு புதைக்கிறேனே.. பெண்ணே.!உதிர்த்து விட்டுவிடு.போதும்..போதும்..உன் தயவில் இப்போதைக்குநான் பிழைத்துப் போகிறேன். மீண்டும் மீண்டும்இழுத்து அணைத்து சொருகு..உனக்குள் என்னை.அநுபவித்து விட்டுப் போகிறேன். நான்..என்னை உணர்ந்துமூச்சுவிட இடைவெளி விட்டு விட்டுஎன் தேகத்தைஉன் பசலையில் பிசைந்துஉன் தேகமெங்கும் அப்பு. உடலெங்கும்காதல்…

எப்போதும்“தன் தரிசனம்”வெகு சிறப்பானது. எப்போதாவது தான்அந்தத் தரிசனம்அர்த்தமுள்ளதாகிநம்முள்..நாம் விரும்பும் மாற்றத்தைவிதைக்கிறது.மாற்றம் நிகழ்கிறது. இதிலேபிறரின் தூண்டுதல் என்பதுமீனின்வாலைப் பிடித்திழுப்பதை போல. “தன் தூண்டல்”மீனின்தலையை பிடித்து அமுக்குவது போல.பிடிபடும் உறுதியும் வெற்றியும்“தனக்குத்தானே” எனில்நூறுசதம் வெற்றி நிச்சயம். பே.பரிமேலழகன்November 29, 2018

உழைப்பும்பிழைப்பும்பிழைக்கவேதிணறுகிற வெள்ளம். இம்மாந்தரின்வாழ்க்கை பற்றியஅசாத்திய நம்பிக்கைவியப்பைத் தருகிறது. தன்னுடைய அரைவேட்டியேதண்ணிக்குள்ளேஉருவிகிட்டு நழுவும் நெலையிலும்..பத்திரமாஅக்கரை ஏறிநாளைக்குள் கீழவீட்டுஅய்யம்மாளின்பாசிப்பயறு ஜம்பரை தச்சுத்தரனும்..என்றெண்ணி சிரிக்கிறாரோ.! ஏழைகளின் தைரியமேஅன்றாட வாழ்க்கை தரும்அவர்களின் அநுபவங்கள் தான்.சோகம் சுகம் ரெண்டுமே ஒன்று தான். சோறு முதல்சொப்பனம் வரைஎல்லாமே கண்ட பிறகே…

எப்போதைய நான்..”நான்”. நான் பார்த்த வேலையிலிருந்து ஓய்வுபெற்று ஐந்து வருடங்களாகிறது. ஏறக்குறைய 37 வருட வாழ்க்கை அது. இப்போது அந்த வாழ்க்கையை மறக்க விரும்புகிறேன். வேலைபார்த்த கம்பெனியின் பேரைச்சொல்லி என்னை அடையாளப் படுத்தியதையும் மறக்க முயற்சிக்கிறேன். ஏனெனில் இப்போதுள்ள “நான்”..அப்போதிருந்த “நான்”…

யாருமில்லாதனிமை கேட்டேன்.கிடைத்தது. அடுத்தவேளைபசித்த போது தான்இன்னொருவர்துணையை உணர்ந்தேன். தாயும் தாரமும்அன்னபூரணிகள். அருகிலிருந்துஅன்பொழுகஅன்னமிடுபவர்கள். தனிமை கேட்டகடவுளிடம்பசியைமறக்க கேக்கவில்லை. தத்துவங்களும்தர்க்கங்களும்வாய்கிழியபேச மட்டுமே. பசியை வெல்வதுஉணவு மட்டுந்தான். சரி சரி.இனிதனிமை வேண்டாம்.ஏகாந்தம் தப்பு.மோனம் மோசம். சோறு கண்ட இடம் சொர்க்கம்.நிஜத்தில்இது தானே நம் நிஜவாழ்க்கை..!!! பே.பரிமேலழகன்June…

இந்தஇதமான மயிற்பீலியின்தடவலுக்காகண்மூடி கிறங்குகிறேன்..? ஒருபோதும் இல்லை. என்தொண்டைக்குழிக்குள்திண்டாடுது உன் தீஞ்சுவை முத்தங்கள். இழுத்து அமுக்கிகடித்து உறிஞ்சி கன்னம் விட்டு இறங்கிஅழுத்தமாய்கழுத்தைக் கடித்துக் குதப்புவாயே..சில பல நிமிடங்கள்..?? அந்தருசி வேண்டுமெனக்கு இப்போது..! அங்கம் முழுக்க கூசிஎன் வசத்தையிழந்து உன்னிடம் என்னைமுழுசாய் திறக்கும் முன்…